پنجشنبه، ۹ مهر ۱۴۰۵

دستهبندی: پدران و خانواده، فرزندپروری، مهارتهای زندگی، رشد فردی
وقتی کودک بودم، پسری به نام درک که دو برابر من جثه داشت و از من بزرگتر بود، برادر کوچکترم را اذیت میکرد. یک روز به من گفت: «اگر مرد هستی، بیا آن طرف خیابان.»
من نمیخواستم اجازه بدهم کسی برادر کوچکترم را آزار دهد. بنابراین، برای اینکه ترسو به نظر نرسم، شجاعانه جلوی برادرم ایستادم و همراه درک به پارکینگ یک کلیسا رفتیم. آن روز هوا بسیار سرد بود و زمین را برف و یخ پوشانده بود.
به محض اینکه به پارکینگ خالی رسیدیم، درک مرا به زمین انداخت و روی من نشست. سرم را بلند کرد و چند بار به آسفالت سرد کوبید. او مدام از من میخواست عذرخواهی کنم، اما من این کار را نکردم. بیصدا کتک خوردم تا از برادرم دفاع کنم.
در نهایت، به نظر میرسید درک از اینکه من ضربههای او را پاسخ نمیدهم احساس خوبی ندارد؛ بنابراین رهایم کرد و با دوچرخهاش رفت.
آن روز احساس کردم شجاعتر شدهام و میدانستم رابطه من و برادرم بعد از آن محکمتر خواهد شد.
اما حالا که بزرگتر شدهام، از خودم میپرسم: آیا پدر شجاعی هستم؟ شما چطور؟
فرزندان ما بیشتر از آنکه به حرفهای ما گوش دهند، رفتارهای ما را تقلید میکنند. بنابراین اگر میخواهیم فرزندانمان شجاع باشند، خودمان نیز باید شجاعت را در رفتارمان نشان دهیم.
در ادامه با ۵ موقعیتی که پدران باید در آنها شجاع باشند آشنا میشوید.
در محیط کاری، بارها شاهد پیامدهای بزرگسالانی بودهام که در دوران کودکی فردی صاحباختیار نداشتهاند تا از آنها حمایت و دفاع کند. چنین تجربهای میتواند باعث ایجاد ترس از افراد صاحبقدرت شود.
فرزندان ما گاهی زمانی به ما نیاز دارند که خودشان نمیتوانند از حقشان دفاع کنند. پدر شجاع کسی است که در صورت لزوم، برای حمایت از فرزندش در برابر افراد یا موقعیتهای نادرست قدم جلو بگذارد.
این موضوع میتواند شامل صحبت با معلم درباره شرایط آموزشی فرزند، پرسش درباره رفتار سختگیرانه یا نامناسب یک مربی یا حتی صحبت با اعضای خانواده درباره رفتار ناعادلانه با کودک باشد.
حمایت از فرزند به معنای درگیری یا پرخاشگری نیست. بلکه یعنی قاطع، محترمانه و پیگیر باشیم و اطمینان پیدا کنیم نیازهای فرزندمان نادیده گرفته نمیشود.
گاهی لازم است برای دفاع از فرزندمان بر تمایل طبیعی خود برای دوری از تعارض غلبه کنیم و صدای او باشیم.
حمایت از فرزند نشانه درگیریطلبی نیست؛ نشانه اهمیت دادن، مسئولیتپذیری و شجاعت است.
هیچ چیز بهاندازه دیدن شجاعت والدین نمیتواند به کودکان یاد بدهد که چگونه با ترسهایشان روبهرو شوند.
وقتی فرزندان میبینند پدرشان با وجود ترس، قدمی به جلو برمیدارد، یاد میگیرند که شجاعت به معنای نترسیدن نیست؛ بلکه به معنای حرکت کردن با وجود ترس است.
ممکن است این شجاعت در موقعیتهای مختلفی دیده شود؛ برای مثال:
·
ارائه یک سخنرانی در محل کار
·
·
امتحان کردن یک فعالیت یا مهارت جدید
·
·
روبهرو شدن با ترسی قدیمی
·
·
صحبت کردن در جمع، با وجود اضطراب
·
·
امتحان کردن تجربهای که همیشه از آن اجتناب کردهاید
·
حتی میتوانید اجازه دهید فرزندتان ببیند که پیش از یک سخنرانی مهم عصبی هستید، اما با وجود این احساس، کارتان را انجام میدهید.
یا ممکن است از ارتفاع بترسید، اما تصمیم بگیرید همراه فرزندتان یک فعالیت هیجانانگیز را امتحان کنید.
این لحظات میتوانند تصویر ماندگاری از پشتکار، رشد فردی و شجاعت در ذهن فرزندتان ایجاد کنند.
بعضی از شجاعانهترین لحظات پدر بودن زمانی اتفاق میافتند که باید برای سلامت و رفاه فرزندمان تصمیمی بگیریم که شاید محبوب نباشد.
ممکن است شما تنها والدی باشید که اجازه نمیدهد نوجوانش به یک مهمانی خاص برود.
شاید لازم باشد زمانی که بعضی والدین دیگر آسانگیرتر هستند، برای فرزندتان پیامد مشخصی در نظر بگیرید.
گاهی نیز لازم است درباره موضوعات دشواری مانند روابط جنسی یا سوءمصرف مواد با فرزندتان گفتوگو کنید.
چنین تصمیمهایی ممکن است با فشار اجتماعی از سوی والدین دیگر، اعضای خانواده و حتی خود فرزند همراه باشند.
گاهی فرزندتان از تصمیم شما ناراحت میشود یا حتی ممکن است تصور خوبی نسبت به شما نداشته باشد.
بااینحال، در چنین شرایطی لازم است بتوانید محکم بایستید و تصمیمی را که برای رفاه و امنیت فرزندتان ضروری میدانید، با مسئولیتپذیری دنبال کنید.
پدر بودن همیشه به معنای محبوب بودن نیست؛ گاهی به معنای انجام کاری است که فکر میکنید برای فرزندتان لازم است، حتی اگر تصمیم شما مورد پسند او نباشد.
شاید یکی از دشوارترین شکلهای شجاعت برای بسیاری از پدران، آسیبپذیری عاطفی باشد.
فرهنگ ما گاهی به مردان یاد میدهد احساسات خود را پنهان کنند. اما نشان دادن احساسات به فرزندان و پذیرفتن اینکه گاهی ناراحت، نگران یا حتی ترسیده هستیم، به شجاعت نیاز دارد.
ممکن است فرزندتان شما را هنگام تماشای یک فیلم تأثیرگذار در حالی ببیند که اشک میریزید. یا شاید لازم باشد هنگام تجربه سوگ، احساسات خود را پنهان نکنید.
حتی میتوانید درباره مشکلات و تردیدهای خود با فرزندتان، متناسب با سن او، صادق باشید.
وقتی احساسات خود را به شکلی سالم نشان میدهیم، به فرزندانمان یاد میدهیم که قدرت واقعی به معنای پنهان کردن احساسات نیست.
آنها یاد میگیرند که میتوان احساسات را شناخت، درباره آنها صحبت کرد و به شکل سالم با آنها روبهرو شد.
این رفتار میتواند پایهای برای شکلگیری هوش هیجانی و روابط سالمتر در آینده فرزندان باشد.
شجاعت فقط به معنای روبهرو شدن با ترس نیست؛ گاهی یعنی پذیرفتن فرصتهایی که میتوانند باعث رشد ما شوند، حتی اگر کمی ترسناک باشند.
ممکن است این موضوع شامل مواردی مانند:
·
نقل مکان به یک شهر جدید برای پیدا کردن فرصتهای بهتر
·
·
شروع یک کسبوکار
·
·
امتحان کردن یک فعالیت جدید
·
·
تجربه کردن فعالیتهای تازه بهعنوان یک خانواده
·
باشد.
وقتی فرزندانمان میبینند که برای یک تصمیم، جوانب مختلف را بررسی میکنیم و سپس با آگاهی قدم برمیداریم، آنها نیز یاد میگیرند چگونه با چالشها روبهرو شوند و از محدوده امن خود خارج شوند.
البته شجاعت همیشه به نتیجه مطلوب منتهی نمیشود.
گاهی یک ایده شکست میخورد یا ریسکی که پذیرفتهایم آنطور که انتظار داشتیم نتیجه نمیدهد.
اما همین موضوع نیز بخشی از درس است.
فرزندان باید ببینند که ما چگونه با شکستها و موانع روبهرو میشویم، از آنها درس میگیریم و دوباره تلاش میکنیم.
نحوه برخورد با شکست میتواند بهاندازه موفقیت، آموزنده باشد.
شجاعت در پدر بودن همیشه به معنای انجام کارهای بزرگ و هیجانانگیز نیست. گاهی شجاعت در رفتارهای سادهای دیده میشود که هر روز در رابطه با فرزندانمان انجام میدهیم.
گاهی لازم است از فرزندمان حمایت کنیم، گاهی با ترسهای خود روبهرو شویم، گاهی تصمیم دشواری بگیریم، گاهی احساساتمان را صادقانه نشان دهیم و گاهی نیز ریسکی آگاهانه را برای رشد خود و خانواده بپذیریم.
پنج موقعیتی که پدران باید در آنها شجاع باشند:
۱. وقتی فرزندتان به یک حامی نیاز دارد.
۲. وقتی فرصت روبهرو شدن با یک ترس را دارید.
۳. وقتی باید یک تصمیم دشوار در فرزندپروری بگیرید.
۴. وقتی فرصت آسیبپذیر بودن دارید.
۵. وقتی فرصت پذیرفتن یک ریسک را دارید.
فرزندان ما بیش از آنکه از توصیههای ما یاد بگیرند، از رفتارهای ما الگوبرداری میکنند. اگر میخواهیم فرزندانی شجاع داشته باشیم، بهتر است شجاعت را ابتدا در رفتار خودمان نشان دهیم.
بازنویسی، تدوین و سئوی فارسی: شبکه اوقات فراغت